Fragment kazania pastora Davida Wiklkerson-a:

http://www.youtube.com/watch?v=UUzfQJsz4SQ 

…
Wszelka prawdziwa pasja rodzi się z cierpienia.
…
Wszelka prawdziwa pasja dla Chrystusa pochodzi z chrztu w cierpieniu.
…
Jeśli coś nie jest zrodzone w cierpieniu
to nie jest to zrodzone z Ducha Świętego.
…
Widzisz, prawdziwa modlitwa zaczyna się od zanurzenia w cierpieniu.
…
Boże, nie mam Twojego Serca i nie czuję ciężaru tak jak Ty.
…
Nic cielesnego nie przyniesie ci radości.
…
Nie ma absolutnie nic z tego świata, co sprawi, że będziesz szczęśliwy.
…
Liczy się tylko to, co zostało dokonane w Duchu Świętym ...
Poprzez posłuszeństwo Panu i zmianę serca na Boże.
…

http://davidwilkersontoday.blogspot.com/
http://www.worldchallenge.org/about_david_wilkerson

Hillsong “Fire” 

Ośrodek medytacji chrześcijańskiej w klasztorze Benedyktynów w Lubiniu, w dziale Konferencje > Czytelnia zamieszcza szereg materiałów dotyczących modlitwy Jezusowej, modlitwy medytacyjnej i kontemplacyjnej:

http://www.lubin.benedyktyni.pl/medytacja/czytelnia.shtm 
http://www.lubin-medytacje.pl/main.php

Uczestnicy dorocznej pielgrzymki do Mekki weszli na oddaloną o ok. 20 km od świętego miasta islamu górę Arafat, by modlić się o odpuszczenie grzechów … :

http://www.rp.pl/artykul/397612_W_maseczkach_na_gore_Arafat.html 

Ciekawi mnie Islam, jego obrządki. Może uda mi się wygrzebać artykuł o wspomnianym w ww. artykule obrzędzie ‘kamienowania szatana’.

Zdjęcia z góry Afarat na onet-cie:
http://wiadomosci.onet.pl/137866,21,0,pokaz.html

Wstrząsający artykuł o 2 nastolatkach, oszukanych i porwanych, wykorzystywanych do prostytucji.

http://wiadomosci.onet.pl/2084837,11,gehenna_polskich_nastolatek_w_niemczech_-_caly_czas_bylam_przypieta_kajdankami_do_lozka,item.html

Twoja miłość, o Panie, potężna jest jak śmierć (Pnp 8, 6)

„Miłość Chrystusa przynagla nas” (2 Kor 5, 14), woła św. Paweł; ona go zwyciężyła i dlatego doświadczył, jak trudno jest wierzgać przeciw ościeniowi (Dz 26, 14). Kiedy miłość Boża opanuje człowieka, budzi w nim coraz większy dynamizm, który podnieca go ustawicznie, aby szukał nowych sposobów podobania się Bogu, by dowieść Mu swojej wierności i pracować dla Jego chwały. Tak dzieje się zarówno w życiu czynnym, jak i kontemplacyjnym: ci, którzy oddają się życiu czynnemu, pod wpływem miłości stają się coraz bardziej wielkoduszni, poświęcając się dziełom zewnętrznym, kontemplacyjni zaś stają się takimi poprzez dzieła wewnętrzne: modlitwę i ukrytą ofiarę. W jednych i drugich urzeczywistniają się te same prawa: miłość nigdy nie jest bezczynna (T. J.: T. VI, 9, 18); „moim ciężarem jest miłość moja” (św. Augustyn: Wyznania XIII, 9, 10), ciężarem, który nieodparcie pociąga.

Miłość tak silna i potężna jest darem Ducha Świętego. On rozpłomienia nią duszę, w miarę jak ją oczyszcza; jest to dar, zawsze jednak wymaga współpracy człowieka. „Miłość — mówi Teresa od Jezusa — podobna jest do wielkiego ognia, któremu, aby nie zagasł, potrzeba wciąż nowego pożywienia. W ten sposób... te dusze [rozpalone miłością Bożą], byleby tylko znaleźć pożywienie... gotowe są znosić drwa największych ofiar, aby ten ogień nie ustał” (Ż. 30, 20). Wówczas, nie troszcząc się o trudności, zmęczenie lub wstręty, dusza nie odmawia niczego, lecz wszystko podejmuje w przekonaniu, Że miłość nie jest nigdy tak prawdziwa, jak wtedy, gdy pobudza do ofiary dla tego, kogo się kocha. W ten sposób staje się zdolną cierpieć „nieustannie, bez utrudzenia dla Umiłowanego, mówi bowiem św. Augustyn, że wielkie trudy i cierpienia niczym są dla miłości... Na tym stopniu duch nabiera takiej siły, że całkowicie owłada ciałem i tak mało je ceni, jak drzewo jeden ze swoich liści” (J.K.: N. II, 19, 4). Taka była postawa św. Pawła, który nie przestawał się radować z tego, co cierpiał dla Ewangelii, przyjmując z entuzjazmem ciągłe narażanie się „na śmierć z powodu Jezusa” (2 Kor 4, 11). Ożywiona tym samym zapałem, św. Teresa od Dzieciątka Jezus w samotności swojej celi zakonnej przyjmowała z heroicznym męstwem i pogodą gaśniecie swojego młodego życia, które ofiarowała za uświęcenie kapłanów.

• O Boże wielki! Jakże dziwnie objawiasz potęgę Twoją, dodając śmiałości małej mrówce! Zaprawdę, nie Twoja w tym wina, Panie mój, jeśli nie potrafią wielkich rzeczy zdziałać ci, kt

Artykuł – rozważanie – o sensie postu, pochodzi z archiwalnego już numeru Więzi z 2001 roku, autorstwa Aleksandra Szmenana.
Dziś znalazłem je w moim komputerze, zamieszczam żeby nie zgninęło.

http://www.mateusz.pl/wdrodze/nr331/02-wdr.htm 

A poniżej pełny tekst:

Prawdziwy post wystawi nas na próbę, zrodzi słabość, zwątpienie i drażliwość, będzie walką, w której my — prawdopodobnie — niejeden raz zostaniemy pokonani.

Nie ma Wielkiego Postu bez poszczenia. Zdaje się, że w dzisiejszych czasach ludzie albo niepoważnie odnoszą się do poszczenia, albo też niewłaściwie rozumieją jego prawdziwe znaczenie duchowe. Dla jednych post sprowadza się do symbolicznej odmowy sobie czegokolwiek. Dla drugich oznacza dobrowolne zachowywanie reguł postu, to znaczy postny posiłek. Zarówno w jednym, jak i w drugim przypadku bardzo rzadko rozpatruje się poszczenie jako część składową ogólnego wielkopostnego wysiłku, dlatego też winniśmy najpierw postarać się zrozumieć nauczanie Kościoła o poście, a potem zapytać siebie, jak możemy zastosować je w naszym życiu.

Adam i nowy Adam

Poszczenie czy też wstrzemięźliwość od jedzenia nie należy wyłącznie do chrześcijańskich praktyk. Istniało i ciągle istnieje w innych religiach, a nawet poza nimi, w specjalnych terapiach. Obecnie ludzie poszczą (czy zachowują wstrzemięźliwość) z najróżniejszych przyczyn, włączając niejednokrotnie polityczne. Ważne jest poznanie specyficznie chrześcijańskiego znaczenia postu.

Odkrywa się ono przede wszystkim poprzez wewnętrzny związek pomiędzy dwoma wydarzeniami, o których opowiada Biblia: o jednym na początku Starego Testamentu, o drugim zaś na początku Nowego. Pierwsze zdarzenie: Adam naruszył post w raju, zjadł zakazany owoc — w ten sposób otwiera się przed nami rzeczywistość grzechu pierworodnego. Chrystus, Nowy Adam — to drugie wydarzenie — rozpoczyna swoją posługę postem.

Adam był kuszony i nie wytrzymał kuszenia. Chrystus był kuszony i zwyciężył pokusę. Rezultatem upadku Adama było wygnanie z raju i śmierć. Owocem zwycięstwa Chrystusa jest triumf nad śmiercią i nasz powrót do raju. Brak miejsca nie daje nam możliwości szczegółowego wyjaśnienia znaczenia tego paralelizmu. Jednakże nawet z tego, co powyżej napisaliśmy, winno stać się jasne, że post jest czymś decydującym. To nie tylko obowiązek, obyczaj. Jest on związany z tajemnicą życia i śmierci, zbawienia i zatracenia.

Życie zależne od chleba

Zgodnie z prawosławnym nauczaniem, grzech to nie tylko wymagające kary naruszenie reguł, to zawsze skażenie życi

Lenistwo jest wrogiem duszy – św. Benedykt.

Bóg posługuje się miłością dwóch osób, aby powiedzieć im o całej swojej miłości.

P. Carre.

Bardzo dotykające mnie rozważanie Wilfrida Stinissena o kontemplacyjnym nastawieniu do życia, o zabieganiu, pokoju, stresie, milczeniu ... w codzienności.

.....
Nasz zabiegany i zagoniony czas, w którym przeżycia i wrażenia w wielkim tempie mieszają się ze sobą, nie ułatwia nam kontemplacyjnego przeżywania naszego życia. Strumień słów i obrazów, jakimi zalewają nas media i reklamy, jest coraz szybszy i jeżeli tylko pozwalamy porwać się jemu, toniemy w nim. Kto chce być sobą albo — co jest prawie tym samym — kto chce należeć do Boga, musi trzymać się z dala od tego strumienia. To nie jest wygodne, ale jest niezwykle proste.

„Wróć duszo moja do swego spokoju” (Ps 116,7)

.....
Kliknij na tytuł by przeczytać całość.

Rozważanie Stinissena z ‘Dziś jest Dzień Pański’ na 2 sierpnia:

Czasami jesteśmy podobni do małp, które skaczą w tę i z powrotem, z gałęzi na gałąź i nigdy nie potrafią się uspokoić. Bóg nie chce abyś się zachowywał w taki sposób. Gdyby zawsze ulegał twoim pragnieniom i chętnie zaspokajał twoje żądania, to całe życie skakałbyś w tę i z powrotem.

Bóg ma czas i czeka. Pozwala ci dojrzewać i zobaczyć ważniejsze rzeczy niż te, które natychmiast uważasz za najlepsze. On wie, ile byś stracił, gdyby On nieustannie zaspokajał twoje pragnienia.

Może prosisz Boga, aby uwolnił się od pewnych złych nawyków, które odczuwasz jako upokarzające. Ale on nie chce cię uwolnić tylko z tego czy innego symptomu. On chce ci ofiarować pełnię zdrowia, On chce dotrzeć aż do samych przyczyn.

Bóg ma nieskończoną cierpliwość i krok po kroku prowadzi cię tam, dokąd chce. Cichym szeptem, głęboko w twoim wnętrzu pomaga ci odkrywać nowe wymiary. Delikatnie odsłania przed tobą tylko tyle, ile jesteś w stanie przyjąć. Bóg chce zawsze więcej, niż sam pragniesz. Ta siła, którą wkładasz w formułowanie twoich życzeń, byłaby o wiele efektywniejsza, gdybyś spożytkował ją na to aby otwierać się i przyjmować to nieznane, które Bóg pragnie ci ofiarowywać.

Kiedy wzrasta w tobie pożądanie, obojętnie, czy jest ono fizycznej czy duchowej natury, masz szansę przemienić je w zawierzenie i modlitwę. “Ojcze, Ty wiesz, co dla mnie najlepsze. Napełnij moje pragnienie Twoim Duchem Świętym”.

Stolica Apostolska ma dość oskarżeń o obojętność wobec Zagłady. Alianci nie kiwnęli palcem w obronie Żydów – podkreśla.

Artukuł na Rzeczypospolitej: http://www.rp.pl/artykul/2,350391_Kontrofensywa_Watykanu_.html

Tak właśnie ma wyglądać osoba, którą zdobi łaska poświęcająca. Ładnie ma się ubierać dziewczyna, która kocha Boga.

bł. Aniela Salawa

To pochodzi z serwisu ‘Dobry Mailing’: http://dobrymailing.gloria24.pl/ 
Z reguły cytaty są takie dosyć ‘średnie’ :-), ten mi się wyjątkowo spodobał :-).

Tekst dotyka problemu prostytucji, kobiet które z tego wychodzą, ośrodka dla nich, prowadzonego przez siostrę Annę ze Zgromadzenia Sióstr Marii Niepokalanej.

http://wiadomosci.onet.pl/1570446,2677,1,wyklete_anioly,kioskart.html 

Cały numer sierpniowo-wrześniowej Więźi ma być poświęcony temu tematow.

…

Siostra mówi wszędzie, by nie używać słowa "prostytutka": – To jest w mentalności przeciętnego człowieka osoba ze stygmatem, bezosobowa istota na starcie. Spojrzenie ucznia Chrystusa to spojrzenie na człowieka, a nie koncentracja na grzechu.

…

Rozmowa nt. praw dla homoseksualistów, homofobii, …, w telewizji .

Cejrowski w akcji :-) . Bardzo mi się to nagranie podoba.

Módlmy się.